Hallo,

Mijn panda-verhaal begint in 1999. In dat jaar ging ik voor m'n studie een week naar de Fachhochschule in Kiel, Noord Duitsland. Zelf waren we met een groep van 5 in een Chrysel Voyager er naartoe gereden, maar zo waren er ook twee studenten die er (je raad het al) in een fiat panda naartoe gereden waren. Die week gingen moesten we iedere dag naar de Fachhochschule met dat kleine autootje. We hadden zo'n lol iedere keer in die fiat, dat ik er een bepaalde 'begeisterung' voor kreeg. Op de terugweg naar Nederland vertrokken de jongens in de panda ongeveer 45 minuten eerder, maar ik geloof dat we ze achter Hamburg al ingehaald hadden. Toch vond ik het mooi om te zien dat je ook met zo'n auto prima overal naartoe kon rijden. Over de mooie karakteristiek vormgeving zullen we het allemaal eens zijn, maar ik vond de auto vanuit technisch oogpunt ook slim. Hoe maak je namelijk voor zo weinig mogelijk geld, wel een zo betrouwbaar mogelijke auto. Da's voor een techneut natuurlijk de uitdaging.

Lange tijd heb ik toen geen auto gehad, simpelweg omdat ik em niet nodig had. Als student zijnde ga je overal heen met je OV-kaart en je fiets. Maar daar kwam begin 2006 verandering in toen ik de promotie tot 'burger' ging maken. De verbinding tussen m'n woonplek en m'n werk is ronduit slecht, maar ik had het geluk dat een vriendin van een collega haar auto weg ging doen omdat er een grotere voor in de plaats kwam. Voor een schappelijke prijs heb ik toen de panda op de kop getikt al bij de testrit bleek hij technisch uitstekend te zijn. Sindsdien ben ik blije eigenaar van een rode 1000-fire uit '94.

Mensen die me kennen moeten nog wel eens lachen om de verhuisdozen die ik heb met een sticker: 'deze doos komt op de achterbank van mijn (toekomstige) panda'....

Groeten,

Klep
10 december 2006